Τώρα είναι η ώρα

Άνοιξε τα φτερά σου νεαρέ μου
άλλη ώρα δεν υπάρχει για να πετάξεις. Καντο τώρα που μπορείς. Πριν σε βαρύνουν τα άγχη του κόσμου. Πριν σε ποτίσει η κοινωνία με το πρόστυχο της  άρωμα, πριν το ζωνάρι των φτηνών απομιμήσεων εισχωρήσει στο πετσί σου. Πριν το χρήμα σε χρήσει ιππότη των συμφερόντων του. Τώρα είναι η ώρα. Τώρα επέλεξε με την καρδιά σου έναν δρόμο μοναχικό που θα σε οδηγήσει σε μέρη μακρινά. Που θα κάνει το ανάστημά σου να φανεί στα μάτια εκείνων που έσκυψαν το κεφάλι και διάλεξαν την περπατημένη. Τώρα είναι η ώρα των μεγάλων αποφάσεων. Τώρα είναι η στιγμή σου να πετάξεις. Τώρα.. Τώρα!

~Φαίη Σουρή~

Αυτοσαρκάσου

Όταν με ενοχλούν τα πειράγματα των άλλων, καλό είναι να αναρωτηθώ τι φλέβα δική μου χτυπήθηκε τώρα και στο άκουσμα των λόγων αυτών αντέδρασε ο εαυτός μου. Διότι αυτός που ξέρει τον εαυτό του μπορεί να αυτοσαρκαστεί και να γελάσει όταν τον πειράζουν. Ο αδύναμος χαρακτήρας θα θυμώσει και θα κρατήσει μούτρα. Και σας το λέω, δεν πειράζει αν ενοχλείσαι με όσα σου λένε, πειράζει όμως αν δεν χρησιμοποιήσεις την δυσαρέσκειά σου για εσωτερική έρευνα.

~Φαίη Σουρή~

Τόλμα

Άκουσέ με... Βλέπεις μπροστά σου ένα μεγάλο εμπόδιο. Βλέπεις μια μεγάλη λακκούβα που μπορεί να σε καταπιεί. Το ξέρω πως μέχρι τώρα βάδιζες σε γνώριμα μέρη, βολιδοσκοπούσες κάθε σου νέο ξεκίνημα και αφού ήσουν σίγουρος για τη νίκη επιχειρούσες το επόμενο βήμα. Μα για πόσο πια θα μένεις ο ίδιος, για πόσο θα θεωρείς τον εαυτό σου ατρόμητο, διαλέγοντας προκαθορισμένες μάχες. Δε βαρέθηκες πια να μένεις στα σίγουρα; Άκουσε με... Ήρθε η ώρα να γνωρίσεις τι παραπάνω μπορείς να κάνεις. Βγες εκεί έξω στο άγνωστο και τόλμησε να δοκιμάσεις τον εαυτό σου και πού ξέρεις ίσως είσαι πολλά παραπάνω από όσα φαντάζεσαι. Άφησε τη σιγουριά του νικητή και δαμάσε τους φόβους σου. Είσαι πολλά παραπάνω από όσο πιστεύεις για σένα  Άκουσέ με... Τόλμα!

~Φαίη Σουρή~

Άκου Αθήνα

Τόσο ωραία πρόσωπα, τόση θλίψη απλωμένη. Άκου τσιμεντούπολη Αθήνα, εσύ που κάποτε ήσουν το λίκνο του πολιτισμού, άκου, αφουγκράσου τη δυστυχία των εκατομμυρίων ανθρώπων που περπατούν για να πληρώσουν το νοίκι τους, που τρέχουν για να προλάβουν τα έξοδα μα ποτέ δε επαρκούν τα τρόφιμα από το σουπερμάρκετ, που υπερπηδούν με όλη τους τη δύναμη το χρόνο εργασίας μα και το 10ωρο για τους εργοδότες δεν είναι αρκετό. Αθήνα, ω! ωραία μου πόλη, εσύ που γέννησες με σοφία τη δημοκρατία κοίτα τους βαπτισμενους σου δημοκράτες να θυσιάζουν την ελευθερία τους αμαχητί. Και η πόλη από τα ποτιστήρια των ανθρώπων πλημμύρισε και αυτή με θλίψη. Κάποιος Θησέας όμως θα διαβεί αυτά εδώ τα μέρη. Και τότε Αθήνα μου θα ξαναγίνεις στον ουρανό ο σείριος της καρδιάς μας.

~Φαίη Σουρή~

Λογική εξήγηση

Όλα τελικά έχουν μια λογική εξήγηση. Πριν σε κυριεύσει ο θυμός και σε κάνει να δεις μόνο το αποτέλεσμα της παράλογης πράξης του άλλου, στάσου για μια στιγμή και σκέψου για να φέρεται τόσο παράλογα ίσως ο πόνος που αισθάνεται μέσα του να είναι τόσο βαθύς που τον οδηγεί σ' αυτή την τρέλα που εσύ αντικρίζεις και που αυτός την ονομάζει καταστροφή. Γιατί οι λογικοί άνθρωποι που εμφανίζουν παράλογες συμπεριφορές καίγονται από το σκουλήκι του πόνου. Καταστρέφουν τον εαυτό τους και ότι υπάρχει γύρω τους. Δεν ελέγχουν τις πράξεις τους, μονάχα προσπαθούν να αποφύγουν τη σύγκρουση με τον πόνο. Αγάπησέ τους. Το έχουν ανάγκη πολύ περισσότερο από την επίκρισή σας και την κριτική σας. Και αν σας θυμώνουν πολύ, να ξέρετε ότι χωρίς να το καταλαβαίνουν το κάνουν επίτηδες γιατί αυτοί πρώτοι αποστρέφονται αυτό που είναι, αυτό που καθρεφτίζεται στα μάτια σας όταν τους κριτικάρετε. Αγάπησέ τους λοιπόν.

~Φαίη Σουρή~

Η κοινωνία της μοναξιάς και της ψευδαίσθησης

Η κοινωνία της μοναξιάς και της ψευδαίσθησης. Δεν φταίει η τεχνολογία για την κατάντια μας αλλά εμείς που την χρησιμοποιούμε χωρίς μέτρο. Αντί να μας υπηρετεί η μηχανή εμείς της παραδίδουμε τα εγκεφαλικά μας κύτταρα. Δηλαδή προσφέρουμε στον εαυτό μας μια ωραιότατη φυλάκιση και ενώ εμείς έχουμε φτιάξει τα κάγκελα και έχουμε και τα κλειδιά στην τζέπη κατηγορούμε πάντα τους άλλους που ως πιο ξύπνιοι επωφελούνται από τις αδυναμίες μας. Δεν μας φταίει κανείς όμως μόνο ο εαυτός μας. Και εσύ που έχτισες τα τοίχη της μοναξιάς εσύ μπορείς και να τα γκρεμίσεις.

~Φαίη Σουρή~

Σωτηρία δεν υφίσταται

Μακάρι να μπορούσα να γίνω η σανίδα που θα σε έφερνε στην επιφάνεια, το σκοινί που θα σε έβγαζε από το λαβύρινθο, η εξίσωση που θα έλυνε το πρόβλημα. Μα δεν μπορώ αδερφέ μου να γίνω τα αυτιά και τα μάτια σου, ο νους και η καρδιά σου. Το μόνο που μπορώ είναι να παρακολουθώ τα βήματα σου και να κοιτώ τις επιλογές σου. Και ας ξέρω ότι βαδίζεις σε γκρεμό, νιώθω ότι η απελπιστική φωνή μου δε φτάνει έγκαιρα στα αυτιά σου, όσο η πληγή που προκαλείς στον εαυτό σου. Και αν εσύ αιμορραγείς τώρα, να κοίτα σε μένα τις οπές από τα λόγια και τις πράξεις σου. Μα και να θέλω να σε σώσω αν δεν θέλεις εσύ να σωθείς, σωτηρία δεν υφίσταται.

~Φαίη Σουρή~

Δεν κερδίζονται όλες οι μάχες με αίμα

Μάτια μου, κοίτα τον ήλιο που φεύγει. Βλέπεις δεν κερδίζονται όλες οι μάχες με αίμα. Ο ήλιος αφήνει το φεγγάρι να κυριαρχήσει τώρα πάνω στη γη, γιατί το πρωί που θα είναι πιο δυνατός θα επιτεθεί και τότε σίγουρα θα στεφθεί βασιλιάς. Δεν είναι ο αγώνας μόνο σπαθί και ατσάλι. Αν αφήσεις το θυμό παράμερα θα επισκεφτούν τον εαυτό σου και άλλες δυνάμεις, όπως η στρατηγική και το ένστικτο. Και πίστεψε με η δύναμη από μόνη της δεν θα σου προσφέρει τίποτα. Η καρδιά και το μυαλό πρέπει να συνεργάζονται άψογα, ο νους να είναι πολυμήχανος, τα μάτια να γίνουν παρατηρητές, τα παθήματα των άλλων να γίνουν μαθήματα, η συνήθεια να καταγράφεται, η σκέψη να προηγείται του λόγου, η ακοή να προΐσταται της ομιλίας. Να λοιπόν πως θα κερδίζεις κάθε μάχη της καθημερινότητας, με στρατηγική και διαίσθηση.

~Φαίη Σουρή~

Μάθαμε στο χρήμα

Μάθαμε στο χρήμα και την καλοπέραση και κλαίμε την μοίρα μας που δεν έχουμε λεφτά. Καταναλώνουμε ενέργεια για να συντηρούν τη μιζέρια μας αντί να βρούμε τρόπους για να περνάμε καλά. Αυξάνουμε τον κατάλογο των παραπόνων και γκρινιάζουμε για αυτά που χάσαμε. Και ας έχει ο μισός κόσμος πολύ λιγότερα από όσο έχουμε εμείς τώρα. Εμείς κλαίμε γιατί μας πήραν τα χρήματα. Μα δεν σου πήρε κανένας βρε άνθρωπε το γέλιο, μόνος σου το θυσιάζεις δίνοντας αξία στον εαυτό σου μόνο όταν έχεις γεμάτη τη τσέπη σου.

Δε χρειάζονται κανόνια για να αλλάξει ο κόσμος

Είμαστε σαν το στρουθοκάμηλο κόσμε μου. Δίπλα μας λεηλατείται το αύριο και μεις συνεχίζουμε να κάνουμε τα ψώνια μας, να πηγαίνουμε τις βόλτες μας, να πίνουμε τον καφέ μας. Μα όταν ο αέρας θα σύρει από δω τα προβλήματα, τότε θα αρχίσουμε όλοι να βγάζουμε το κεφάλι από την καθημερινότητα και θα γίνουμε ξαφνικά πολιτικοί, οικονομικοί αναλυτές, ρατσιστές ή φοβούμενοι, μέντιουμ, ηθικολόγοι. Και όλα αυτά γιατί βολεύεσαι και μόνο όταν ξεβολευτείς αντιδράς. Δεν είναι η βόλεψη ζωή, πότε θα το καταλάβεις? Δεν χρειάζονται κανόνια για να αλλάξει ο κόσμος, αρκεί να αρχίσει να σκέφτεται.

~Φαίη Σουρή~

Είναι μεγάλο το νούμερο

Είναι μεγάλο το νούμερο της ντροπής. Εκατομμύρια παιδιά εργάτες σε ορυχεία, σε ταπητουρεία, στο δρόμο, στο κρεβάτι κάποιου. Είναι και η ανοχή μας μεγάλη σε τούτο το θέαμα. Μα αν δε σηκώσεις το πρόσωπο σου από το απαλό σου μαξιλάρι πως θα δεις την ντροπή. Άνθρωποι όλου του κόσμου ενωθείτε, ανοίξτε τα μάτια σας. Τα παιδιά μας χαραμίζονται στο βωμό της αισχροκέρδιας. Ότι πιο όμορφο έχουμε το καταστρέφουμε,  πρέπει επιτέλους κάτι να κάνουμε. Συγγνώμη παιδί μου για τον κόσμο που αντικρίζεις.

~Φαίη Σουρή~

Η ζωή κάνει λάθος

Δεν μπορεί όλα να καταλήγουν στο χρήμα. Δεν μπορεί μόνο ο αφέντης του χρήματος να υποττάσει τις θελήσεις σας, πού πήγε η ηθική, ο σεβασμός στον άνθρωπο; Δεν γίνεται η προσωπική ευημερία να είναι ο μόνος σκοπός μας, και η αγάπη που πήγε, η ανιδιοτέλεια για τον συνάνθρωπο; Δεν γίνεται όλοι και όλα να θέλουν μια συνδρομή, μια μικρή είσπραξη βρε αδερφέ, ένα μικρό ποσό για να υφίστανται και η προσφορά, το φιλότιμο που είναι; Δεν μπορεί, η ζωή δεν μπορεί να αποτυπώνεται μέσα σε ένα μάτσο χαρτονομίσματα. Κάποιο λάθος έχουμε κάνει.

~Φαίη Σουρή~

Και αυτός θέλει να λέγεται άνθρωπος

Ένα θεριό ανήμερο είναι ο άνθρωπος που φόρεσε ρούχα και προσπαθεί να ζήσει με πολιτισμό. Μα στ' αλήθεια μετά από τόσες χιλιάδες χρόνια ζωής, τόσες χιλιάδες ιστορία και τόσους διαφορετικούς πολιτισμούς και τεχνολογικά επιτεύγματα, ακόμη θεριό έμεινε, βάρβαρος. Ακόμη ο δυνατότερος εξοντώνει τον αδύναμο. Ακόμη το λιοντάρι προσπαθεί να ηγηθεί ανάμεσα στα άλλα για να υπερηφανεύεται πως είναι ο καλύτερος. Για να έχει μια κοιλιά που ξεχειλίζει και λογαριασμού στιβαγμένους σε τράπεζες την ώρα που ο κόσμος πεθαίνει από την πείνα. Και ακάθεκτο το λιοντάρι σκοτώνει το ανήμπορο ελάφι και αυτός θέλει να λέγεται άνθρωπος.

~Φαίη Σουρή~

Σκοτώστε, σκλαβώστε, αγαπήστε

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να σκοτώσεις κάποιον, εγώ θα σου  προτείνω να το κάνεις αργά και αποτελεσματικα με την ευγένεια σου.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να σκλαβώσεις κάποιον, εγώ θα σου πρότεινα την πιο δημοκρατική σκλαβιαά την καλοσύνη.

Υπάρχουν δύο τρόποι για να αλλάξει ένας άνθρωπος ή υπερβολικός πόνος ή υπερβολική αγάπη. Εγώ μάντεψε... θα σου προτείνω τον δεύτερο, γιατί είναι και το πιο ωραίο.

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να αποκτήσεις αυτά που θες εγώ όμως θα σου προτείνω μόνο έναν που θα σε βοηθήσει να τα έχεις όλα. Ονομάζεται έλεγχος του εαυτού.

Υπάρχουν πολλά συναισθήματα για να βιώσεις εγώ θα σου μιλήσω μονάχα για ένα, για τον έρωτα της καρδιάς. Ερωτεύσου ότι υπάρχει γύρω σου με όλη την καρδιά σου. Για την ακρίβεια σπατάλησε όλη την καρδιά σου εδώ, σ' αυτό τον κόσμο, για όνομα του θεού μην πάρεις τίποτε μαζί σου.

Υπάρχουν πολλά πράγματα για να αγοράσεις, μα εγώ θα σου πω για αυτά που πληρώνονται με ένα και μόνο χαμόγελο.

Υπάρχουν πολλά που μπορείς να κάνεις ή να μην κάνεις όμως ότι και αν επιλέξεις φίλε μου μην ξεχάσεις ποτέ να ονειρεύεσαι με ορθάνοιχτα μάτια.

Αναλφαβητισμός

Άνισος κόσμος, άνιση μάχη. Όσο τα αυτιά και τα μάτια των παιδιών όλου του κόσμου δε θα αντικρίζουν γράμματα και δεν θα ακούνε δασκάλους τούτος ο κόσμος θα υποφέρει. Γιατί η μόρφωση από μόνη της δεν σε κάνει καλύτερο άνθρωπο, μα σου δίνει ένα έξτρα εργαλείο να αναπτυχθείς. Ο αναλφαβητισμός  μας κρατάει στα σκοτάδια μακριά από το φως. Όλοι έχουν δικαίωμα στο φως και όλοι θα έπρεπε να έχουν μια θέση στα θρανία. Η γνώση και τα γράμματα είναι για όλους μας. Ίση μάχη, ίσος κόσμος.

~Φαίη Σουρή~

Αιώνια νέος

Τα νιάτα δίνουν χαρά και ευτυχία σε όποιον τα διαθέτει. Ένας ρωμαλέος άνδρας και μια σφριγηλή γυναίκα είναι χάρμα οφθαλμών. Μα  η νιότη του κορμιού δεν μπορεί να θαμπώσει τη νιότη της σκέψης. Δεν είμαστε φτιαγμένοι για αιώνια νιάτα μα μπορούμε αιώνια να ζούμε μέσα στα νιάτα. Λυπάμαι ακράδαντα αυτούς που προσπαθούν να φαίνονται νέοι, αντί να είναι νέοι. Η ηλικία των 20 δεν πρέπει να μαρμαρώσει πάνω μας, μα το πνεύμα των 20 μπορεί να μας συνοδεύει στις περιπέτειες που θα ' ρθουν. Η παιδική ηλικία, η ήβη, η ενηλικίωση, τα γηρατειά όλα αυτά είναι σταθμοί, αν κολλήσουμε σε έναν δεν θα γνωρίσουμε τον επόμενο. Οπότε κράτα ότι πιο όμορφο σου δίνει η κάθε ηλικία και προχωρά στην επόμενη. Γιατί η ζωή έχει όμορφα κατανέμει χαρές και λύπες σε όλα τα σταυροδρόμια της. Αν δεν τα διαβείς δεν θα γνωρίσεις αυτό για το οποίο είσαι προορισμένος.

~Φαίη Σουρή~

Μάθαμε στο χρήμα

Μάθαμε στο χρήμα και την καλοπέραση και κλαίμε την μοίρα μας που δεν έχουμε λεφτά. Καταναλώνουμε ενέργεια για να συντηρούν τη μιζέρια μας αντί να βρούμε τρόπους για να περνάμε καλά. Αυξάνουμε τον κατάλογο των παραπόνων και γκρινιάζουμε για αυτά που χάσαμε. Και ας έχει ο μισός κόσμος πολύ λιγότερα από όσο έχουμε εμείς τώρα. Εμείς κλαίμε γιατί μας πήραν τα χρήματα. Μα δεν σου πήρε κανένας βρε άνθρωπε το γέλιο, μόνος σου το θυσιάζεις δίνοντας αξία στον εαυτό σου μόνο όταν έχεις γεμάτη τη τσέπη σου.

Εσύ είσαι υπεύθυνος για σένα

Οι άνθρωποι ψάχνουν με τα μάτια στραμμένα στον κόσμο να βρουν το νόημα της ζωής. Μα το νόημα κοιμάται καλά μέσα μας, μόνο με τα εσωτερικά μάτια μπορείς να το ξυπνήσεις. Κανείς δε σου φταίει, κανείς δε σε νευριάζει, κανείς δεν ευθύνεται για την μοίρα σου. Λάβε τα ινία στα χέρια σου βαρκάρη και βρες αυτό που ψάχνεις στην δική σου θάλασσα. Εσύ είσαι υπεύθυνος για σένα κανείς άλλος.

Δεν μπορώ να κοιμηθώ μαμά...

-Μαμά απόψε δεν μπορώ να κοιμηθώ δεν ξέρω γιατί...ίσως φταίνε τα μαξιλάρια δεν είναι βολικά αυτά....
-Αγάπη μου αυτά τα μαξιλάρια έχουμε κάθε βράδυ δεν τα άλλαξα.... άλλαξα απλά τα σεντόνια και τις μαξιλαροθήκες για μύρισε τα να δεις μοσχοβολάνε.....
-Α τώρα κατάλαβα γιατί δεν μπορώ να κοιμηθώ επειδή δεν ξάπλωσες ακόμη στο μαξιλάρι εσύ και δεν έχουν το άρωμα σου.... δεν μυρίζουν μανούλα....
-Ψυχή μου όμορφη, έλα εδώ να σε πάρω αγκαλιά....
-Αχ εδώ στην αγκαλιά σου μυρίζει πάντα μανουλίτσα.... καληνύκτα μαμα...
-Καληνύκτα καρδιά μου.....!

~Ισμήνη Σουρή~


Σώσε μας

Εκείνον τον κατακλυσμό Θεέ μου στείλτο άλλη μια φορά. Μα αυτή τη φορά κιβωτό σωτηρίας μην αφήσεις να υπάρξει. Δε σώνονται οι άνθρωποι, δε σώνονται. Τώρα που ανέπτυξαν την τεχνολογία μπορούν και αφαιρούν όργανα Χριστέ μου μικρών παιδιών και αδύναμων ανθρώπων για να τα πουλήσουν. Καίνε τα μάτια μου με τούτα που διαβάζω. Στείλε μας πολύ βροχή, να χαθούμε όλοι από τη μία άκρη στην άλλη. Δε σωνόμαστε εμείς. Λυπήσου μας και εξαφάνισέ μας, μην μας αφήσεις να τρωγόμαστε, πάρε για άλλη μια φορά τις αμαρτίες μας και σώσε μας από τους εαυτούς μας.

~Φαίη Σουρή~


Να δημιουργείς

Να ζεις σύμφωνα με την ηθική που κατοικεί στο στήθος σου. Δύσκολο! μα συνάμα και αληθινό. Να ακούς την καρδιά σου και ποτέ δεν θα έχεις κάνει λάθος. Ακατόρθωτο! μα είναι το μόνο που  έχει αξία.
Να ακολουθείς το δρόμο του πεπρωμένου σου ως τη μόνη σου επιλογή. Αδύνατον! μα είναι το μόνο που έχει σημασία.
Να αφήνεις την ψυχή σου να σου μιλά. Άπιαστο! μα είναι το μόνο που σε κάνει ευτυχισμένο.
Ότι δεν μπορεί να συμβεί δεν συμβαίνει ότι δεν υπάρχει. Με υπομονή και επιμονή θα ανακαλύψεις έναν άλλον κόσμο που η πραγματικότητα την απαγορεύει η φαντασία όμως την δημιουργεί. Αυτή είναι η αλήθεια, να δημιουργείς ότι δεν υπήρξε ποτέ μέχρι σήμερα.
                                    
~Φαίη Σουρή~


Αιώνια νέος

Τα νιάτα δίνουν χαρά και ευτυχία σε όποιον τα διαθέτει. Ένας ρωμαλέος άνδρας και μια σφριγηλή γυναίκα είναι χάρμα οφθαλμών. Μα  η νιότη του κορμιού δεν μπορεί να θαμπώσει τη νιότη της σκέψης. Δεν είμαστε φτιαγμένοι για αιώνια νιάτα μα μπορούμε αιώνια να ζούμε μέσα στα νιάτα. Λυπάμαι ακράδαντα αυτούς που προσπαθούν να φαίνονται νέοι, αντί να είναι νέοι. Η ηλικία των 20 δεν πρέπει να μαρμαρώσει πάνω μας, μα το πνεύμα των 20 μπορεί να μας συνοδεύει στις περιπέτειες που θα ' ρθουν. Η παιδική ηλικία, η ήβη, η ενηλικίωση, τα γηρατειά όλα αυτά είναι σταθμοί, αν κολλήσουμε σε έναν δεν θα γνωρίσουμε τον επόμενο. Οπότε κράτα ότι πιο όμορφο σου δίνει η κάθε ηλικία και προχωρά στην επόμενη. Γιατί η ζωή έχει όμορφα κατανέμει χαρές και λύπες σε όλα τα σταυροδρόμια της. Αν δεν τα διαβείς δεν θα γνωρίσεις αυτό για το οποίο είσαι προορισμένος.

~Φαίη Σουρή~


το όνειρο πρέπει να το ζεις

        Το κουδούνι μόλις χτύπησε και ο Ελπιδοφόρος μάζεψε το τετράδιο και το βιβλίο του και χαρούμενος που μια ακόμα σχολική χρονιά έφτανε στο τέλος της, αποχαιρέτησε συμμαθητές και δασκάλους και κατευθείαν επέστρεψε σπίτι του για να βοηθήσει την μητέρα του. Εκείνη εργαζόταν σκληρά για να του προσφέρει ένα κόσμο με όνειρα και γνώσεις, για να έχει ο μονάκριβος της γιος  ένα αύριο πιο ελπιδοφόρο όπως συχνά ανάφερε.
        Θα πάμε στην Αθήνα Ελπιδοφόρε μου, 3 μήνες θα εργαστώ εκεί και θα μας φιλοξενήσει η θεία σου η Ελένη και μόλις αρχίσει ξανά το σχολείο σου θα είμαστε πίσω για να ξεκινήσεις και πάλι τα μαθήματα σου, του είπε. Εκείνος συμφώνησε νωχελικά, χρόνια τώρα αυτή η ιστορία. Πότε επιτέλους θα γίνω άντρας σκέφτηκε να σταματήσω τη μάνα από τούτο το βασανιστήριο.
        Με ένα λεωφορείο της κακιάς συμφοράς αντίκρισαν τα ματάκια και των δυο το μεγάλο τούτο μέρος που ο κόσμος το αποκαλεί πρωτεύουσα και για πρώτη φόρα μπορούσε να καταλάβει τι είναι μια πρωτεύουσα. Η θεία του η Ελένη τον αγκάλιασε με μια ελαφριά ψυχρότητα που αποπνέει τυπικότητα και αγγαρεία. Μα ας ήταν, ο Ελπιδοφόρος είχε ζήσει στο πέτσι του την λύπηση και το κακόμοιρο της υπόθεσης όπως τον αποκαλούσαν. Αιτία όλης αυτής της αμήχανης κατάστασης ήταν ο αιφνίδιος θάνατος του πατέρα του από ανακοπή καρδιάς, όταν ο Ελπιδοφόρος ήταν μόλις 3 χρονών.
        Η μητέρα του τελικά θα αναλάμβανε τη φροντίδα και την καθημερινή καθαριότητα μιας μεγάλης και ξακουστής σχολής χορού. Η δουλειά αυτή θα της απέφερε ένα σεβαστό ποσό και έτσι θα έβαζε στη μπάντα ένα κομπόδεμα για καιρό ανάγκης. Το άσχημο ήταν ότι ο Ελπιδοφόρος θα έπρεπε να τη συνοδεύει καθημερινά στη δουλειά της γιατί δεν είχε που να τον αφήσει. Η θεία του είχε μεγαλοπιαστεί και δεν είχε χρόνο για φροντίδες και παιδιά. Έτσι  λοιπόν ο Ελπιδοφόρος βρέθηκε να καθαρίζει παρέα με την αγαπημένη του μητέρα τη σχολή χορού Barracas.
        Την πρώτη μέρα δεν είδε ψυχή σχεδόν στην σχολή μιας και ήταν Κυριακή, από τη δεύτερη μέρα όμως ο τόπος σείστηκε από κόσμο, από νέους και γέρους που θέλανε να μάθουνε να χορεύουν. Η σχολή ήταν γνωστή για τις πρωτιές που έπαιρναν οι αθλητές της κάθε χρόνο και αυτό την έκανε να είναι πολύ ελκυστική για τους μελλοντικούς λάτρεις του χορού
        Ξεκίνησε να γεμίζει το ψυγείο με νερά για να παγώσουν. Το μάτι του καρφώθηκε σε μια νεαρή δασκάλα που δίδασκε μοντέρνους χορούς ή κάτι τέτοιο βρε αδερφέ, πού να ξέρει ο Ελπιδοφόρος από χορούς και πανηγύρια, στο χωριό του δεν έχει άλλωστε τίποτε τέτοιο. Μαγεύτηκε από την εικόνα, για μια στιγμή έκλεισε τα μάτια του και ευχήθηκε να μπορούσε να είναι και εκείνος μέρος αυτής της όμορφης εικόνας, μα η φωνή της κοπέλας από την ρεσεψιόν τον ξύπνησε από το όνειρο’’για πόση ώρα θα κρατάς το ψυγείο ανοιχτό, κλειστό’’.
        Την επόμενη μέρα στάθηκε πάλι στη γωνία διπλά από το ψυγείο και κοίταξε πάλι  την όμορφη δασκάλα να διδάσκει. Πλησίασε λίγο πιο κοντά και έκανε πως πότιζε τα φυτά για να μπορέσει να περάσει απαρατήρητος. Τώρα μπορούσε να ακούσει πιο καθαρά την μουσική. Μουσική μμμ… πόσο όμορφα σε κάνει η μουσική να αισθάνεσαι. Άκουγε από μέσα να λέει δύο τρία τσατσατσα και συνέχεια να λέει δυο τρία τσατσατσα. Ο Ελπιδοφόρος απομνημόνευσε το ρυθμό και το μέτρο του χορού και περίμενε με αγωνία την Κυριακή που η σχολή θα ήταν άδεια να μπορέσει και αυτός έστω και με τη φαντασία του να υποδυθεί το μαθητή κάνοντας δύο τρία τσατσατσα.
        Η Κυριακή ξημέρωσε η μητέρα του ξεκίνησε την γενική καθαριότητα από πάνω μέχρι κάτω και άφησε τον Ελπιδοφόρο να γεμίζει τα ψυγεία, να ποτίζει τα φυτά, να μαζεύει τα ρούχα και τα παπούτσια που ήταν πεταμένα κλπ.
        Εκείνος χώθηκε στην αίθουσα, κοίταξε αριστερά και δεξιά, όχι δεν ήταν κανένας. Άρχισε να κουνάει τα πόδια του δύο τρία τσατσατσα. Φαντάστηκε την μουσική και τα παιδιά δίπλα του να κάνουν μάθημα. Άρχισε και τις στροφές και το πρόσωπο του πλημμύρισε με μια εσωτερική χαρά.
        Η δασκάλα ήταν έξω από την αίθουσα, γύρισε να πάρει κάτι και βρέθηκε να  παρακολουθεί έναν μικρό κύριο κάπου 12 χρονών να προσπαθεί μα χορέψει τσάτσα. Όχι δεν θύμωσε, ούτε είπε τίποτα απλά κατάλαβε την ανάγκη του μικρού για το χορό μια ανάγκη που άμα την έχεις δεν μπορείς να την κρατήσεις για σένα γιατί ο χορός είναι διοχέτευση συναισθημάτων. Είναι το ραβδάκι ενός αλλού κόσμου μαγικού  που άπαξ και σε ακουμπήσει σε τρελαίνει και δεν μπορείς να αντισταθείς στη μουσική. Θέλεις να κάμεις τους άλλους κοινωνούς μια τέτοιας μαγείας. Άλλωστε όλοι οι χορευτές ξέρουν πως καλύτερα χορεύεις με την ψυχή σου πάρα με τα πόδια σου. Χορεύεις με κάτι που βρίσκεται πέρα για πέρα μέσα σε σένα.
        Η Δευτέρα βρήκε τον Ελπιδοφόρο σαν νέο μαθητή στην αίθουσα της όμορφης δασκάλας. Το ταλέντο του και η ροπή προς το χορό ήταν εμφανές. Δούλεψε πολύ σκλήρα όλο το καλοκαίρι αλλά προσπάθησε με χάρα γιατί όταν κάνεις κάτι που αγαπάς η ψυχή σου χαίρεται και η κούραση και ο εκνευρισμός πάντα υποχωρούν. Η μητέρα του καμάρωνε και αισθανόταν ότι είχε κάμει το χρέος της, είχε κάνει τον  Ελπιδοφόρο ευτυχισμένο.
        Μα όπως όλα τα ωραία έτσι και το καλοκαίρι έφτασε στο τέλος του και έπρεπε να φύγουν για να ξεκινήσει το σχολείο. Έκλαψε όλο το βράδυ μόνος του, δεν ήθελε να ταράξει τη μητέρα του, ήταν ευγνώμων που για λίγο δεν ονειρευόταν, μα ζούσε στο όνειρο. Πώς να πει στην δόλια μάνα, ας μην φύγουμε ας μείνουμε. Άλλωστε ήθελε να γίνει άντρας για να βοηθήσει τη μητέρα του. Μια μέρα θα μπορούσε να τα κάμει και τα δυο.
        Εκείνη ήξερε τον πόθο του γιου της και ήξερε πως ακόμα και αν δεν το έδειχνε θρηνούσε για την αναχώρηση από το όνειρο. Μα τι μπορούσε να κάνει μια μάνα μόνη με ελάχιστα μέσα; Αυτό που σίγουρα μπορούσε ήταν να συνεχίζει να υφαίνει ένα πέπλο αγάπης και προστασίας για τον γιο της και να προσεύχεται να βρει το δρόμο του.
        Ο Ελπιδοφόρος κάθε καλοκαίρι επιστρέφει στη σχολή χορού και κάνει εντατικά μαθήματα με τη δασκάλα του. Όλο το χρόνο δεν αφήνει το σώμα του να καταλαγιάσει από τους ήχους των ρυθμών, προπονείται, προετοιμάζεται για την στιγμή που το όνειρό του θα ζωντανέψει. Κάθε μέρα μετά τα μαθήματά του πηγαίνει σπίτι και χορεύει μόνος του. Γιατί η θέληση είναι άτιμο πράγμα σου προσθέτει μισό κουβά δύναμη παραπάνω και παραπάνω κάθε φορά που την ενεργοποιείς.  Οι άνθρωποι σήμερα δύσκολα βρίσκουν κάτι για να το αγαπούν και να παλεύουν γι’ αυτό όπως ο 12 χρόνος Ελπιδοφόρος. Οι ελπίδες τους δεν έχουν τη ζωντάνια και το σκίρτημα που θα έπρεπε να έχουν, είναι πιο θαμπά και πιο μουντά τα θέλω τους. Οι άνθρωποι σήμερα κοιμούνται για να βρουν το όνειρο.
        Ο Ελπιδοφόρος και κάθε Ελπιδοφόρος που βρίσκει το χάρισμα του δεν μπορεί να αφήνει τη ζωή να κυλάει χωρίς να την τραβάει από τα μαλλιά. Παλεύει αδιάκοπα με σύμμαχο την ψυχή του. Φαντάζεται τη στιγμή που θα βρεθεί παρέα με την αγαπημένη του δασκάλα και μαζί θα κάνουν άλλη μια χορογραφία, η φαντασία όσων θέλουμε λειτουργεί σαν μια απόχη που φυλακίζει τα όνειρα και τις σκέψεις μας και τα οδηγεί στο δρόμο μας. Το καλείς το όνειρο.
       Μα πιο δύσκολο είναι να το βρεις. Και ο Ελπιδοφόρος το βρήκε γιατί η ψυχή του δεν ήταν απορροφημένη από χιλιάδες πράγματα. Η ψυχή του ήταν ενεργοποιημένη. Δεν έψαξε την ευτυχία έξω από αυτόν σε ρούχα ή παπούτσια ή παιχνίδια. Γιατί η ευτυχία είναι ένα κομμάτι που εδρεύει μέσα στον καθέναν από μας. Και επειδή ψάχνουμε τη χαρά σε αντικείμενα και καταστάσεις έξω από μας, χάνουμε το μοναδικό μονοπάτι που μας οδηγεί σε αυτό που ο καθένας μας θέλει περισσότερο, την πραγματοποίηση του ονείρου μας.  Η ευτυχία κατοικεί μέσα μας  και το όνειρο πρέπει να το ζεις. Το όνειρο πρέπει να το ζεις!

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Google+ Followers