Το κερί της Αναστάσεως

Πόσο δίκαια εποίησες τη βασιλεία των Ουρανών Κύριε πόσο σοφά εμοίρασες  τα τάλαντα σου Κύριε. Όλοι να βρούμε το κερί της Αναστάσεως που βρίσκεται μέσα μας και να κάψουμε το φυτίλι του. Καρπούς πολλούς να κάμει η συκιά και πλούσια να είναι η σοδειά για τον κάθε μας. Ταπεινά να είναι τα έργα μας και απλόχερη η συμπόνια μας, δυνατότερη όλων δε η συγχώρεση. Ποίμνια σου είμαστε πορευόμαστε καθ' εικόνα και ομοίωση με Σε... Αγαπούμε Αυτόν που αγάπησε τον Άνθρωπο και θυσιάστηκε για κάθε έναν από μας. Το κερί της Αναστάσεως να φωτίζει το δρόμο μας να πλημμυρίζει τα βήματα μας και να οδηγεί το πρόβατο και πάλι πίσω στο βοσκό του. Σαν το ψάρι σπαρταράει η ψυχή μας να πιαστεί στα δίχτυα Σου. Σαν τυφλός που βλέπει για πρώτη φορά η Αλήθεια Σου. Το κερί της Αναστάσεως να στάζει πνεύμα στα χωματένια μας σώματα να έρθει ο κόσμος πιο κοντά και ακόμα κοντίτερα. Αδέρφια είμαστε όλοι και αληθώς Ο Κυρίως!

~Φαίη Σουρή~

Πώς γίνεται να είμαστε τόσο μακριά

Μ' αρέσει να είμαι στη δική σου αγκαλιά
Μ' αρέσει να αισθάνομαι τα δικά σου φιλιά
Μ'αρέσει να είναι όπως την πρώτη μας φορά
Μα σε ρωτάω πως γίνεται να είμαστε τόσο μακριά
Μου λείπεις και σε θέλω εδώ
πως να στο εκφράσω πως να στο πω
Εσένα θέλω εσένα αγαπώ...
Είμαι μόνος και επιμένω την αγάπη σου περιμένω
όσο και αν χρειαστεί δεν θα λυγίσω
πίσω δεν θα γυρίσω άλλη να κοιτάξω
μόνο στην αγκαλιά σου θέλω να αράξω...
Μ' αρέσει όταν μου μιλάς Ψιθυριστά
Μ' αρέσει γιατί μου δείχνεις πόσο μ' αγαπάς
μ'αρέσει όλα όσα μου δίνεις
μα σε ρωτάω πως γίνεται να είμαστε μακριά;

Ορφέας Π.






Οι δραπέτες

Οι δραπέτες του χθες σήμερα γίνανε γλύπτες και λαξεύουν βράχους ιερούς...

Οι φυγάδες του αύριο σήμερα γίναν χαμόγελα και σκορπάνε

Οι στιγμές του εδώ και του τώρα
γιναν δέντρα και ανθίζουν εμπειρίες και οργώνουν όνειρα.

~Φαίη Σουρή~

Αποδημητικό πουλί

Ήρθες αποδημητικό μου πουλί.
Ταξιδιάρα μου ψυχή.
Και ξύπνησες το θεριό μέσα μου που με έρωτα και στοργή θρέφεται.
Νόμιζα νεκρό πως ήταν μα με μια πνοή σου τα μάτια του αργά άνοιξε.
Φοβισμένο σαν και έσενα είναι και ας το λέω θεριό.
Μα στα πουλιά τα λέφτερα και χρυσά κλουβιά να τους δώσεις τα αρνιούνται.
Μα το θεριό δεν θελει να σε φυλακίσει  , να σου δείξει θέλει πως δεν χρειάζεται να φεύγεις πάντα.
Έφυγες , τριγύρισες , είδες , έμαθες.
Μπορείς να νικήσεις τους εφιάλτες σου χωρίς να έχεις φτερά μήτε πόδια βαριά.
Την ευτυχία σου την φτιάχνεις όπου και να είσαι , δεν έχει σημασία το που.
Αναμένω να δω λοιπόν οι εφιάλτες σου ταξιδιάρα μου ψυχή είναι πιο σημαντικοί απο την ευτυχία σου;
Εγώ είμαι εδώ και σου χαμογελώ με όλη τη δύναμη της ψυχής μου και το χέρι μου σου απλώνω , δεν είσαι μόνος . Είμαι εδω...

~Ελπιδα Δημητριου~

Η Σκιά

Λίγος είναι ο πόνος της ξενιτιάς
Λίγη είναι η έλειψη των αγαπημένων
Λίγα είναι και τα λόγια των ντόπιων καθώς αντιλαμβάνονται πως δεν ανήκεις εδώ, πως δεν έχουμε χρώμα και θρήσκευμα δικό τους.
Λίγος είναι ο ήλιος που αγαλιάζει τη ψυχή μας...
Λίγες είναι οι στιγμές της οδύνης...
Λίγη είναι και η ανθρωπιά που δείχνει ο εκ γενετής ιδιοκτήτης της γης που πατώ... λες και η γη θέλει να έχει ιδιοκτήτη... λες και μένα με νοιάζουν οι τίτλοι... Μα είναι που λες τα μάτια σας καυτά κεριά αναμένα... και γω γίνομαι η σκιά ετούτης της φλόγας... Η Σκιά... Μα λίγος είναι και ο αέρας που ανασαίνει κανείς... ναι  με μια ανάσα άρχισαν όλα με μια θα κλείσουν... Μα είναι λίγος ο καιρός και πολύ το κακό...πολύ!
~Φαίη Σουρή~

Ήρωας πάει να πει...

Οι ήρωες δεν αγαλιάζουν όταν τους θυμόμαστε σε εθνικές εορτές αλλά όταν τους τιμάμε στην καθημερινότητα....

Οι ήρωες δεν χαίρονται με στεφάνια και ύμνους αλλά όταν φροντίζουμε για το δίκαιο και την ευημερία του λαού.

Οι ήρωες δεν επιθυμούν δόξες και τιμές αλλά επιζητούν από τον καθένα μας να γίνει ένας μικρός ήρωας για αυτόν και την Ανθρωπότητα...

Τέλος οι ήρωες έγιναν ήρωες γιατί παρόλο που ήξεραν την σημερινή κατάληξη πάλι θα θυσίαζαν τον εγωισμό τους για χάρη της πατρίδας.

~Φαίη Σουρή~

Είμαι ο κανένας

Δεν μπορεί σε αυτή την κοινωνία να θέλεις να ασχοληθείς με τον Αθλητισμό και να σου μιλούν για συλλόγους

Να θέλεις να βρεις τι είναι θεός και να σου μιλούν για διαφορετικές θρησκείες

Να θες να ακολουθήσεις την οδό της δικαιοσύνης και να σου μιλούν για κόμματα

Δεν ανήκω πουθενά
δεν προσκυνώ κανέναν σας
δεν αναγνωρίζω τίποτα
είμαι ο κανένας.

~Φαίη Σουρή~

Τα όνειρα γελάστηκαν

Πώς μαρμάρωσαν μέσα μας οι φωνές...
Πώς κλείσανε με μιας τα φώτα στο ταβάνι
πώς γελάστηκαν έτσι τα όνειρα;

πρέπει να ξυπνήσω από το λήθαργο τον επωνομαζόμενο ως θάνατο...

Έναν τρόπο ξέρω μόνο
να αφήσω τη σιωπή να ουρλιάζει την αλήθεια της
και ύστερα οι ρωγμές από το κορμί μου να διασπάσουν κάθε φορεμένη πανοπλία... Γυμνή θέλω να αντικρίσω τον ήλιο να κάψει κάθε σκοτεινό μου σημείο...και τότε ναι τα όνειρα δεν γελάστηκαν πάρα μονάχα γελώ εγώ μαζί τους...

~Φαίη Σουρή~

Ανοίξτε...

Στο κόσμο τον επιφανή
δάσκαλοι εγινήκαν
και οι  πολιτικοί με τη ζωή μας ασχοληθήκαν

Εμαθάμε το μάθημα σαν παπαγαλία και διόλου δεν αναρωτηθήκαμε τι γράφουν τα βιβλία

Στον κόσμο τον άγνωστο
Χίλιους μας δώσανε λόγους
να κοιμόμαστε με μάτια ανοιχτά και να ζητιανεύουμε σπόρους

Και μιας και δεν κατανοήσαμε
ποια είναι η ουσία
ψάχνουμε για συμμάχους μας
ηδονές και σταχτοδοχία

Στον κόσμο αυτό τον ολίγων
τα καπέλα συντηρούμε
τι κι αν αλλάξανε οι καιροί
εμείς ακόμα τους υπακούμε

και διόλου δεν πάψαμε
να βλέπουμε το σκοτάδι
μα να που κανείς δεν γέμισε το καντήλι με λάδι.

Στον κόσμο μας
δε ζει πια η ευδαιμονία
παρέδωσαν  οι Ανθρωποι
κάθε πρωτοβουλία

Και τώρα μιλούν πια για τα γεγονότα
που έφτασαν σε σημείο να τους χτυπούν την πόρτα

Ανοίξτε...

~Φαίη Σουρή~

Θα πλάσω ένα όνειρο

Θα πλάσω ένα όνειρο και θα χυσω εκεί μέσα όλο μου το αίμα... να είναι και το τελευταίο... άλλος θάνατος άνθρωπου να μη βρει από χέρι αδερφού του...Αναλαμβάνω τις αμαρτίες όλες. Ας λυτρώθει το γένος μας από το μίσος, τη ζήλια τον εγωισμό...

Θα πλάσω ένα όνειρο με φωτοστέφανα και λουλούδια έτσι όπως  μάθανε τον κόσμο τα παιδικά μου μάτια... και θα μείνω ξάγρυπνη απέξω από τις Πύλες κακός καρπός μη ξαναβγεί...

Θα πλάσω ένα όνειρο λευκό γλυκόστρωτο σαν τις ψυχές μας... να καθρεφτίζει ο κόσμος το μεγαλείο του Δημιουργού του.

~Φαίη Σουρή~

Παντού υπάρχει ένας εφιάλτης

Παντού και πάντα θα βρίσκεται ένας εφιάλτης που θα προδίδει τα όνειρά σου... Μα δεν πειράζει... Κανείς δεν μνημονεύει τους Πέρσες όλοι για τους 300 μιλάνε... Πολέμα για αυτό που θες με θάρρος και ανδρεία, η προσπάθεια σου θα είναι αξιέπαινη όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα.

~Φαίη Σουρή~

Μάθαμε

Μάθαμε στην επιφάνεια και για να βγούμε στα ανοιχτά ούτε λόγος...

Μάθαμε στα γρήγορα τα πιασάρικα κομμάτια και από ποιότητα κάτι ψιλά

Μάθαμε να λειτουργούμε με τα μάτια και ξεχάσαμε να δούμε λίγο πιο βαθιά στο βλέμμα.

Μάθαμε στις επιδερμικές σχέσεις και από έρωτα μόνο Σεξ...

Μάθαμε σε αυτά που διαβάζονται για να περνάει η ώρα και από ουσία τίποτα...

Μάθαμε όσα μας δίδαξαν, μα δεν μπήκαμε στον κόπο να δούμε τι μας διδάσκουν...

Μάθαμε το μάθαμε  της επιβίωσης... κρίμα όμως γιατί η ζωή έχει πολύ πιο ωραία μαθήματα...

~Φαίη Σουρή~

Λογία βαπτισμένα υπό το ύφος

Και εγινήκαν τα λόγια,
λόγια βαπτισμένα υπό το ύφος...

Αλλιώς λαλούν
τις χαρωπές ωραίες λεξούλες
και αλλιώς υπονοούν
τις πονηρές και κακές προτασούλες...

Οπότε
Πρώτα γεννιέται το κίνητρο,
μετά το χρωματίζει το ύφος
και τέλος παρουσιάζεται ο λόγος.

~Φαίη Σουρή~

Google+ Followers