Για τους άδικους καιρούς που ζούμε

Τι πόλεμος ανήθικος είναι αυτός που στοχεύει να ξερίζωσει αθώες ψυχές. Ποιό χέρι ανθρώπου είναι αυτό που μολύνει με τις φρικαλαίες ενέργειες του την ανθρώπινη ύπαρξη; Η ντροπή δεν αρκεί, ο παράδεισος που ονειρεύεσαι δεν θα έρθει ποτέ, οι ερινύες θα σε κυνηγούν με μάτια ανοιχτά γιατί αυτά τα λουλούδια που μάτωσες δεν είχες το δικαίωμα να τα ξερίζωσεις. Ο θυμός δεν φτάνει για σένα που έκανες αγκαλιές μανάδων να αδειάσουν τόσο άνανδρα. Ούτε ανθρώπινη τιμωρία υπάρχει για το έγκλημα που διέπραξες. Ούτε το όνομα του θεού σου θα σε συγχωρέσει για την αμαρτία που φορτώθηκες γιατί κανείς Θεός δεν οπλίζει με τέτοιο κρίμα τους πιστούς του ... Τίποτα και κανείς δεν μπορεί να σε λυτρώσει, μείνε λοιπόν εσύ εν ζωή γιατί ο θάνατός σου αρνείται και αυτός το άσυλο του και κοίτα κατάματα αυτό που είσαι ένας στυγνός δολοφόνος.

~Φαίη Σουρή~


Γυναίκα

Είναι η γυναίκα μια θάλασσα απέραντη γεμάτη αγάπη και φως, μια σταγόνα ωκεανού σε μια γη ξερή και χέρσα, ένα κύμα γεμάτο τρικυμία που λαξεύει τον πιο μεγάλο και τραχύ βράχο με υπομονή και επιμονή, μια μητέρα που ψάχνει αδιάκοπα να βρει φαγητό για τα μικρά της, μια αμαζόνα που παλεύει να αλλάξει τούτον τον κόσμο, να σε ελευθερώσει από τα δεσμά τις σκέψεις και της ύλης, μια νεράιδα που πραγματώνει τις πιο μύχιες ευχές σου, μια λέξη γεμάτη στοργή και αγάπη που οποιοσδήποτε έχει ανάγκη και δεν το αντιλαμβάνεται γιατί αυτό το προσφέρετε καθημερινά απλόχερα, σαν όμως λείψει όλοι το καταλαβαίνουν, ένα όμορφο τριαντάφυλλο που πολλοί θα το ποθήσουν μα μόνο εκείνος που θα αντέξει τα αγκάθια της όπως και την ομορφιά της θα την έχει, μια ιέρια ικανή για τα πιο αγνά πράγματα αλλά και τα πιο σκοτεινά, που μόνο εκείνη γνωρίζει το δρόμο της επιστροφής από το σκοτάδι στο φως και που μόνο εκείνη μπορεί να γίνει το φανάρι σου για να βρεις το δρόμο προς την ψυχή σου. Ναι! η γυναίκα δεν είναι ένα, είναι πολλά και ότι και αν δεις από εκείνη μην τρομάξεις, μονάχα φώναξε της για αγάπη και τότε θα δεις όλες τις τις μεταμορφώσεις της. Ναι! η γυναίκα είναι η αγάπη!

~Φαίη Σουρή~


Πόσες χιλιάδες

Πόσες χιλιάδες όνειρα
οι άνθρωποι ξοδεύουν
και σκύβουν τα κεφάλια τους
σαν δεν τα καταφέρνουν

πόσες χιλιάδες λέξεις
έχουν χυθεί στο χώμα
για να μας θυμίσουν
πως ο άνθρωπος έχει πυγμή και όραμα

πόσες χιλιάδες σκέψεις
έχει κάνει για σένα
και δεν αντιλαμβάνεσαι
πως είσαι γεννημένος
με ένα ανώτερο πνεύμα

πόσες χιλιάδες αποδείξεις
θέλει να σου φέρω
για να μάθεις μια και καλή
πως αιώνια σε ξέρω

πόσες χιλιάδες χρόνια
θέλεις να περάσουν
για να δουν τα μάτια σου
ότι βλέπει η καρδιά σου
πόσες χιλιάδες...

~Φαίη Σουρή~

Ζωή υπάρχει

Όλοι και όλα έχουν ζωή. Μπορεί να μην κινούνται όπως εσύ και γω, μα όλα εξελίσσονται γεννιούνται και πεθαίνουν με έναν δικό τους τρόπο. Δεν είναι αδύνατον να καταλάβεις τι εννοώ φτάνει να σταματήσεις να μετράς τα πάντα βάζοντας ως γνώμονα εσένα. Ζωή έχει και ένα κούτσουρο ή μία πέτρα, ζωή έχει το νερό, ο ήλιος η γη. Ζωή έχουν και τα όντα που εσύ δεν μπορείς να δεις να γεννιούνται και να πεθαίνουν μαζί σου ή να γεννιούνται και να πεθαίνουν όπως εσύ . Ότι δεν βλέπεις υπάρχει, ότι δεν πιστεύεις ότι υπάρχει, δεν θα το δεις πότε, ότι δεν θα δεις πότε δε σημαίνει ότι δεν υπάρχει.

~Φαίη Σουρή~

Ειρηνική φλόγα πολέμου

Σε τούτη τη ζωή κανείς ποτέ δεν μου μίλησε για ειρηνικούς πολέμους, για ευγενείς αγώνες, για μάχες δίχως αίμα και αιχμαλώτους. Έφτασε όμως μια σπίθα από τα λόγια αυτά να ανάψει και τη δική μου κοιμισμένη φλόγα. Δεν ήθελα πολλά, ήθελα μόνο μερικά λόγια αληθινά για να αισθανθώ μέσα μου ένα τύμπανο να με καθοδηγεί. Όχι δεν καταλάβαινα όλα όσα μου είπε αυτή η φωνή, μα ήξερα πως θέλω να την ακούω γιατί σαν μαγνήτης με ελκύει ο σκοπός της. Αυτή η φωνή μου είπε για τον εσωτερικό πόλεμο που καλείται ο καθένας μας να προβεί, για τις αλυσίδες που σε κρατούν δέσμιο της ύλης και που μόνος του καθένας πρέπει να σφυρηλάτησει σπαθί με αρετές για να τις κόψει και να ελευθερωθεί. Μου μίλησε για τον εγωισμό, το φθόνο, το μίσος που υπάρχουν σε καθέναν από μας και που μόνο ένας καλός πολεμιστής που προπονείται στη γενναιοδωρία, στην αγάπη, στις καλές και δίκαιες πράξεις μπορεί να τις νικήσει και αν ο εγωιστής μιλήσει για ελευθερία, ελεύθερος δεν θα είναι. Ακόμα ακόμα μου είπε πόσο επίπονος είναι αυτός ο αγώνας και διαρκεί όσο και η ζωή σου εδώ, μου είπε ότι τον παράδεισο που ψάχνουμε θα τα βρούμε σε αυτές τις μικρές νίκες με τον εαυτό μας και τέλος μου φώναξε να έρχομαι σε επαφή με όλα όσο θέλω να γίνω, να ταΐζω δηλαδή τις αρετές μου και όχι τους φόβους μου. Και να ξέρετε αν δεν σας το είπαν, να είσαι πολεμιστής της αγάπης δεν είναι εύλογο πράγμα μα είναι ένας σκοπός γνώριμος στον καθέναν από μας, φτάνει να ξυπνήσει η φλόγα του πολέμου.

~Φαίη Σουρή~

Άγγιξε το Θεό

Είναι τραγούδι ο καημός
στο στήθος ανασαίνει
και ο άνθρωπος από μικρός
όλο τον υπομένει

Πάρε χαμπάρι πως θα ζεις
με τον πόνο στεφανωμένος
μάθε το όσο είναι νωρίς
δε ξεφεύγεις από το πεπρωμένο

τι σε μέλλει το παρελθόν
άσε αυτά τα γεγονότα
βάλε στο νου σου το παρόν
και τραγούδα αυτή τη νότα

σφίξε καλά τη ζώνη
σαν πλυθενεί ο κόμπος
γέμισε το τετράδιο
με μαθήματα και μόνο

αγνός ως ήσουν να εγίνεις
από της κόλασης το δρόμο
τώρα ξέρεις ετούτο
είναι το πρόσταγμα των όντων

Κάποια μέρα όλοι
σε αυτό το σημείο θα συναντηθούμε
και θα ναι όνειρο γλυκό
από τον πόνο σαν ελευθερωθούμε

μα τα δυνά είναι εκείνα
που σου γνωρίζουν την αλήθεια
για αυτό ποτέ μην στερηθείς
ετούτη την συνήθεια

γίνε μεγάλος σαν τον καημό
πιο μεγάλος από τον πόνο
άγγιξε το Θεό
και το πραγματικά αιώνιο

~Φαίη Σουρή~

Λευκό κρίνο

Σαν λευκό κρίνο που ανθίζει την άνοιξη είναι η ψυχή ενός μικρού παιδιού. Αδυμονεί να τραβήξει τα βλέμματα των περαστικών, να συλλέξει λίγη προσοχή μες στη χούφτα του. Γιατί το αληθινά ωραίο κρίνο δεν ξέρει πόσο όμορφο είναι. Κάθε κρίνο όμως θέλει αγάπη... και απόδειξη αυτής είναι η προσοχή. Μην πεις ποτέ το όμορφο, όμορφο μονάχα αγάπα το γοερά και προσέφερε του την προσοχή σου. Και να ξέρεις τα όμορφα κρίνα σαν διαισθανθούν πόσο όμορφα τα βλέπεις παύουν να είναι κρίνα, κάτι μέσα τους χαλάει... ίσως να φταίει η άνοιξη που και να την καλείς δεν έρχεται, γιατί η άνοιξη έρχεται μόνο όποτε θέλει εκείνη για να σε μαγέψει και  ύστερα να χαθεί στα γκρίζα σύννεφα του μυαλού σου. Όχι τα κρίνα σαν καταλάβουν δεν είναι πια κρίνα γιατί η άνοιξη εχάθη από μέσα τους.

~Φαίη Σουρή~

Γίνε ο εαυτός σου

Δεν μπορείς να είσαι ο εαυτός σου όταν από μικρός δέχεσαι φωτογραφίες στα εγκεφαλικά σου κύτταρα που σου λένε τι να κάνεις ή να μην κάνεις, τι είναι κακό ή καλό. Δεν μπορείς να είσαι ο εαυτός σου όταν το ποτάμι κυλάει προς μια και μόνο κατεύθυνση και συ ως σταγόνα μαθαίνεις να υπάκους το ρεύμα. Δεν μπορείς να είσαι ο εαυτός σου όταν η μόδα ουρλιάζει τις επιβολες της στην καθημερινότητα. Δεν μπορείς να είσαι ο εαυτός σου όταν οι άλλοι αντιστέκομαι στο διαφορετικό και σε απομονώνουν. Δεν μπορείς, αυτό θα μάθεις, δεν μπορείς. Κανείς όμως δε θα σου πει δεν θέλεις, γιατί όποιος δεν θέλει, μπορεί κάποια μέρα να θελήσει και τότε να μπορέσει. Άρα αν εσύ θέλεις να είσαι ο εαυτός σου, τότε μπορείς.

~Φαίη Σουρή~

Χρόνια Πολλά μανούλα μου!

Μητέρα σε ευχαριστώ
σαν εσένα δεν έχω άλλη
και σήμερα θα σου εκμυστηρευτώ
την τόση αγάπη
που σου έχω τη μεγάλη

μητέρα ήλιε της ζωής μου
που μου διώχνεις κάθε καημό
σήμερα που γιορτάζεις
χρόνια πολλά ήθελα να σου πω
και Σ' αγαπώ!

~Φαίη Σουρή~


Ποιός θα σε κεντήσει;

Δεν έχει σημασία
ποιός θα σε γεννήσει
μα η σημασία υφίσταται
στο ποιος θα σε κεντήσει

ποιός τους στεναγμούς
θα σου τους σκουπίσει
και ποιός το χαμόγελο
στα χείλη σου θα ζωγραφίσει

η μάνα είναι ρόλος ζωής
που μόνο οι άγγελοι
θα τον υποδυθούν
γιατί μες στις
φτερούγες τους
τα παιδιά θέλουν
να κοιμούνται.

~Φαίη Σουρή~


Μητέρα

Μητέρα
λέξη μέσα από την καρδιά βγαλμένη
ιερά των στεναγμών μου
και δοκάρι των προσπαθειών μου

για σένα τόνους μελανιού έχω χύσει
μα οι λέξεις δεν βρίσκουν αντίκτυπο
έτσι γράφω και σβήνω
μα μητέρα χωρίς εσένα τι θα απογίνω

μ' έχει από καιρό
τούτη η σκέψη βασανίσει
μα σε συναντώ ξανά και ξανά μπροστά μου
σε κάθε συνειδητού σταθμού τη συμπεριφορά μου

έχεις απάνω μου ενσταλάξει
αίμα και θυσίες τόσες
που σαν ασημόχαρτο με έχουν περιβάλει
δείχνοντάς μου δια παντός το σωστό κανάλι

μητέρα
σε ευχαριστώ για την τόση αγάπη
δίπλα σου θα σταθώ
φίλη σου θα μείνω
γιατί με δίδαξες πρώτα
άνθρωπος να γίνω

~Φαίη Σουρή~


Γιατί η μάνα είναι

Μάνα μία λέξη γεμάτη θυσίες γεμάτη αγωνίες, γεμάτη προσπάθειες ....το να λέγεται μία γυναίκα μάνα δεν είναι κάτι απλό το να γεννάς ένα παιδί είναι το πιο εύκολο ...το πώς θα το μεγαλώσεις εκεί είναι όλη η αξία .....Άξιες και ευλογημένες οι γυναίκες αυτές που επάξια εκπροσωπούν τη λέξη μάνα γιατί μάνα σημαίνει να δίνεις και να μην περιμένεις να πάρεις .....γιατί μάνα σημαίνει αγάπη, επιμονή, υπομονή και δύναμη γιατι η μάνα είναι αυτή που πάντα θα βάζει σε δεύτερη μοίρα τον εαυτό της από τα παιδιά της, γιατί η μάνα είναι ο μοναδικός άνθρωπος που μας καταλαβαίνει και μας νιωθει με αληθινά συναισθήματα.

~Ισμήνη Σουρή~

Το ον που σώμα και ψυχή τα χει παρόν

Είδα το πρόσωπο μου
και είχε κάτι σπάσει
κάτι που ο χρόνος
πάντα θα το χαλάσει

έριξα μια ματιά στο σώμα μου
και είχε μαραθεί
γιατί ο χρόνος πέρασε
για νεανικό κορμό

και κοίταξα ευθεία
μέσα στα δύο μου μάτια
η κλεψύδρα είχε σταματήσει
γιατί η αλήθεια βρήκε πρόσφορο έδαφος να ακουμπήσει

και πότε μου δεν αντίκρισα
πιο όμορφο ον
από εκείνον
που σώμα και ψυχή τα χει παρόν

πότε δεν είδα πιο λεία επιδερμίδα
ανθρώπου που κόπιασε να αναστήσει
από τον απάτητο βυθό
την ψυχή του να γυρίσει

και ποτέ τα μάτια μου
δεν έχουν συγκινηθεί
από πλάσμα που καθάρισε
και έχει αγνή ψυχή.

και ποτέ, ποτέ, ποτέ
δεν μπορεί να συγκριθεί
το κάλλος του σώματος
από το κάλλος της ψυχής

~Φαίη Σουρή~

Ελάτε

Τίποτα και κανείς δε μένει
από μια γη που είναι καμένη
γι' αυτό τα μανίκια όλοι ανεβάστε
και στο χώμα που πατάτε
δώστε του σπόρους για να φυτρώσει η ελπίδα
και η άνοιξη να μας πλημμυρίσει πράσινα φύλλα

μόνος κανείς ας ξεκινήσει
γιατί ο ήλιος από τούτο τον πλανήτη έχει δύσει
απλώστε τα χέρια στον τροχό
θέλει δουλειά ο Άνθρωπος

φύση μου μητέρα γη
γιατί να μην μπορεί η καρδιά μου την συμπεριφορά σου να ασπαστεί
γιατί το ρυάκι να μακραίνει από της καρδιάς την οικουμένη

τόσος είναι ο καημός που έχω
που στη σκέψη μου σε φέρνω
ελάτε των χρόνων οι φωτιές
να βρουν στέγαστρο οι ψυχές
ελάτε όλα τα βήματα μαζί
ένας νέος άνθρωπος να αναγεννηθεί.

~Φαίη Σουρή~

1η Μαΐου Εργατική πρωτομαγιά

Ο ζυγός μας ζύγωσε πάλι και πάλι
και σκύψαμε αδέρφια για ένα καρβέλι το κεφάλι

οι άρχοντες και οι αφεντάδες βρήκαν ξανά το τρόπο
να μας καβαλήσουν
κα βάφτησαν τούτες τις μέρες κρίση
για να μας τυραννήσουν

και η σκιά των νεκρών της πρώτης Μαΐου
υφαίνεται στον αργαλειό
κάποιου υπουργείου

τα σκυλιά είχαν ησυχάσει για κάποια χρόνια
και τώρα τάχατες βρίσκουν ευκαιρία
να σου προσφέρουν δούλεψη
για λίγη επετεία

σε τούτον τον τόπο οι φωνές ακόμα δεν έχουν σβήσει
ελευθερία φωνάζουν
οι νεκροί που έχουν πολεμήσει

8 ώρες ύπνο
8 ώρες δουλειά
8 ώρες ξεκούραση

Εργάτη φτανεί πια ο καφές
φτάνει πια η αδράνεια
οι νεκροί ματώνουν ξάνα
φόρεσε τα χρώματα της Πρωτομαγιάς.

έβγα,φώναξε,κούνησε
σάλεψε,γρικά πάλεψε
σεβάσου τον άνθρωπο
που δεν μπορεί να είναι δούλος
σεβάσου τον άνθρωπο
που δεν μπορεί να είναι άνθρωπος κάτω από την πείνα,
κάτω από τα σκούρα χώματα του άδειου ψυγείου, της κουφής αξιοπρέπειας του κενού μυαλού.

έχεις τη δύναμη εργάτη
αυτοί όλοι μια χούφτα λύκοι είναι,
μα δεν μπορεί τόσα πρόβατα να κοιμούνται κάτω από τον παράνομο νόμο,
δεν μπορεί τόσα πρόβατα και ούτε ένας να μην προσπάθησε να φύγει από την αγέλη των τυράννων,

δεν μπορεί εργάτη...
γιατί δεν γεννήθηκες για να είσαι εργάτης
γεννήθηκες για να είσαι άνθρωπος,
ζήσε σαν άνθρωπος,
πέθανε σαν άνθρωπος
μην βολεύεσαι ως εργάτης.

~Φαίη Σουρή~

Google+ Followers