Λευκό κρίνο

Σαν λευκό κρίνο που ανθίζει την άνοιξη είναι η ψυχή ενός μικρού παιδιού. Αδυμονεί να τραβήξει τα βλέμματα των περαστικών, να συλλέξει λίγη προσοχή μες στη χούφτα του. Γιατί το αληθινά ωραίο κρίνο δεν ξέρει πόσο όμορφο είναι. Κάθε κρίνο όμως θέλει αγάπη... και απόδειξη αυτής είναι η προσοχή. Μην πεις ποτέ το όμορφο, όμορφο μονάχα αγάπα το γοερά και προσέφερε του την προσοχή σου. Και να ξέρεις τα όμορφα κρίνα σαν διαισθανθούν πόσο όμορφα τα βλέπεις παύουν να είναι κρίνα, κάτι μέσα τους χαλάει... ίσως να φταίει η άνοιξη που και να την καλείς δεν έρχεται, γιατί η άνοιξη έρχεται μόνο όποτε θέλει εκείνη για να σε μαγέψει και  ύστερα να χαθεί στα γκρίζα σύννεφα του μυαλού σου. Όχι τα κρίνα σαν καταλάβουν δεν είναι πια κρίνα γιατί η άνοιξη εχάθη από μέσα τους.

~Φαίη Σουρή~

Google+ Followers